Anlatamıyorum (Moro Romantico)

Yapı Kredi Kültür Merkezi’nde Orhan Veli sergisini gezerken aklım hep bugünün şiirindeydi. Genç kuşağın imge yüklü şiiri yanında Orhan Veli’nin şiiri nerede duruyordu? Ya da ömrü boyunca şiir yazmakla, şiire ömrünü adamak arasındaki büyük fark nasıl anlaşılabilirdi?

“Ağlasam sesimi duyar mısınız, 
Mısralarımda; 
Dokunabilir misiniz, 
Gözyaşlarıma, ellerinizle? “

 

Orhan Veli

 

 

İmgelere boğulan şiirlerden elbette iyi örnekler de vardır. Bu tarz şiirleri kurmak epey zordur. Çünkü şair kendini imgelerin, çağrışımların büyülü ve ucu açık dünyasına kaptırabilir. Neticede ortaya çıkan şiir tüm iyi özelliklerine rağmen okuyucuyu yoracaktır. Okuyucu yorulsun tabii, şiir okuru daha çok yorulsun. Bu, şiirin temelinde de vardır biraz biraz.

Orhan Veli Orhan Veli içinse sanırım tam tersi geçerliydi. Açık, duru bir şiir.  Sokağın, insanların şiiri. Sait Faik’in öyküleri nasıl insandan yola  çıkıyor, insandan besleniyorsa Orhan Veli’nin şiiri de aynı noktadan  yola koyuluyordu. Yazım biçimi, yaşam biçimiydi onun.

  Cımbızlı Şiir

 Ne atom bombası 
 Ne Londra Konferansı 
 Bir elinde cımbız, 
 Bir elinde ayna; 
 Umurunda mı dünya! 

Genç şairlerin imgelerini biraz azaltmak ve daha sade bir şiire varmak adına kılavuz isimlerinden birisi olmalı Orhan Veli. Bir veya birkaç şiiri sizinle gezmeli. Sokakları arşınlamalı, insanları tanırken iç cebinizde durmalı.

Advertisements

Ne yazsam

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s