Ötanazi

dudaklarımda cam kırığı

kana bulanır
nakaratında öpüştüğümüz şarkı

ilk gün trenine yetişemeyecek kadar yorgun
son gece trenini yakalayamayacak kadar bıkkın

origamiden şiirler

arabaların uzunlarında
asfalta düşen karanfiller

kentimin kendince
mum kokusu

denizden denize halılar üzerinde
aşk dokusu

birbirine benzemeyen insanları
birbirinden ayıran
ünlem işareti

göğü delebilen kırlangıçlar dahil
bilirler ki
yolculuk yolun tahrip gücünü ölçmek üzerine kuruludur

sunu

repliğimi unuttuğum son sahne

-doğaçlama-

tifodan, dizanteriden ölmeyeceğiz biz çocuklar
ruhumuzda yükselen gayriyaşam binaları ve
gidememek vuracak bizi

Advertisements

Ne yazsam

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s