Cemal Erdem: Mürekkep Çocuk

-dokunsam
lekesi kalır-

bir büyük, yataklı tren hızında; ayrılık

ben hece hece anneme ağrıdım
suya yazılıp, şiire karışarak defalarca

tuttum
eğri büğrü harflerden
çatısız eylemler kurdum

illegal öznesizdim

tuttum
nerede, ne zaman suallerine
cevap veremeyen cümleler büyüttüm

devrik giden anları paylaştım
düzeltmeye yeltenmeden

ve evet
ünlemi cümle ortasına
virgülü ise hep cümle başına yerleştirdim

“yıkılan kent imlası
öyle güzel, bırak yıkılsın”

caddeler çarpık sevişiyordu
sokak lambaları gözetmen rolünde
duman rengi duvarlar hep içe dönük

asfaltın altında hangi kelam uyurdu

koyu siyahım
yaşatmaz insanı mendebur söz sanatları

oysa ölüm ağacından tek boş kağıt
yeterdi sözü yaşama getirmeye

yeterdi
mürekkep izi
belleyelim yetsin

Advertisements

Ne yazsam

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s