Cemal Erdem: Unutulan

gerçek: bir ağrı şeklidir rüyalara sızan kim varsa atlasları aklında tutup da köprüaltlarını mesken edinen is kuşlarını ağzında yağmur biriktiren çatı oluklarını karanlık sinemalarda vurulanları o sinemalarla silinen öpüşme sahneleri kayıp filmleri kim varsa unutan sarılmanın zaman değil de bir mesafe problemi olduğunu ve insanın gökyüzü cambazlarından köpük köpük sulardan od ağaçlarından uzaklaştıkça ruhlarının avize…

Cemal Erdem: Evde

parmak ucunda biriken kan küçük yalnızlık uyumuna denk o kan ki düş bozumu rengi evlerde koyun koyuna yatan birbirlerinin arkasından konuşan odalarda üzerine kül serpilen sessizliklerle yok sayılır odaların altlarında gömülü duran kesikli fotoğraflarsa hem dökülmeyen kanın hem unutulmaya yüz tutmuş zamanların farkındadır (fotoğraflardan kolları olmayanı yüz taşlı avize altında can veren trenlerin yolcularına kıydığı…