Cemal Erdem: İşte Bunlar Hep Ayıp

ne o öyle güpegündüz sokak ortasında şiir mi kurulurmuş bilmiyorsun sevişmenin yasaklandığı ara sokakların cennetten kovulan çıkmaz sokakların şiirden utanıp utanmayacağını evler utanmayacaktır onların içe dönük duvarları bu yüzden tereyağsız mutfaklar ablukadayken Turgut Uyar’dan konuşulabilir kilise çatılarının iliştiği göğe bakıp Eleni’nin ellerinden söz edilebilir ama tutup güpegündüz sokak ortasında aynı şiirde öpüşmek de neymiş gökyüzü…

Cemal Erdem: Evde

parmak ucunda biriken kan küçük yalnızlık uyumuna denk o kan ki düş bozumu rengi evlerde koyun koyuna yatan birbirlerinin arkasından konuşan odalarda üzerine kül serpilen sessizliklerle yok sayılır odaların altlarında gömülü duran kesikli fotoğraflarsa hem dökülmeyen kanın hem unutulmaya yüz tutmuş zamanların farkındadır (fotoğraflardan kolları olmayanı yüz taşlı avize altında can veren trenlerin yolcularına kıydığı…