Ötanazi

dudaklarımda cam kırığı kana bulanır nakaratında öpüştüğümüz şarkı ilk gün trenine yetişemeyecek kadar yorgun son gece trenini yakalayamayacak kadar bıkkın origamiden şiirler arabaların uzunlarında asfalta düşen karanfiller kentimin kendince mum kokusu denizden denize halılar üzerinde aşk dokusu birbirine benzemeyen insanları birbirinden ayıran ünlem işareti göğü delebilen kırlangıçlar dahil bilirler ki yolculuk yolun tahrip gücünü ölçmek…